Dzieliło się na “zimne” i “ciepłe”. Podole zimne – to jego część północna ze stolicą Tarnopolem, najzimniejszym punktem w całej przedwojennej Polsce. Tu uprawiano tradycyjnie zboża, ziemniaki, a na łąkach wypasano bydło. “Ciepłe” Podole stanowiło południową część województwa tarnopolskiego, z gospodarczą stolicą Czortkowem i najcieplejszym miejscem II RP – uzdrowiskiem nad Dniestrem – Zaleszczykami.
Dzięki ciepłym prądom powietrza napływającym od Morza Czarnego jarem Dniestru, uprawiano na ciepłym Podolu oprócz zbóż winogrona, morele, kukurydzę, tytoń i inne ciepłolubne rośliny.
Znajdują się tu głębokie jary o zalesionych stokach, strome i skaliste urwiska, nad którymi wznoszą się ruiny dawnych zamków obronnych. Najpiękniejsze są jary Dniestru, Zbrucza, Seretu i Strypy. Oprócz bujnej i ciekawej roślinności występują tu także malownicze skały i groty gipsowe.
TARNOPOL i jego okolice wsławione są licznymi i wielkimi bojami ze wschodnimi najeźdźcami – Tatarami, Turkami i Kozakami. Było tu aż 56 zamków obronnych, dawnych kresowych strażnic. Tereny te były przedmurzem chrześcijaństwa i zachodniej kultury, strzegły przed zalewem “półksiężyca”.
Do najbardziej znanych twierdz obronnych należą zamki w: Zbarażu, Trembowli, Buczaczu, Jazłowcu, Złotym Potoku, Świrzu, Olesku (gdzie urodził się Jan III Sobieski), Podhorcach i Białym Kamieniu oraz należący do rodziny Sobieskich zamek w Złoczowie.
Nieopodal Jazłowca znajdował się w pięknej kotlinie bardzo stary zamek w Czerwonogrodzie, który w nowszych czasach przerobiony został na pałac mieszkalny. Wspomnieć też należy o ruinach potężnych niegdyś zamków w Kudryńcach, Wysuczce, Skale Podolskiej i Sidorowie.
Punktami obronnymi były również dawne kościoły i monastery. Np. w XV wieku kościół w Wyżnianach, Pomorzanach, Podkamieniu oraz monastery w Uniowie i Dunajowie.
Na południowym Podolu leżą Okopy św. Trójcy, gdzie obozował w wyprawie na Turków Jan III Sobieski i z tego okresu pozostały tu ruiny wałów obronnych ze strzelnicami. W pobliżu przebiegał też Wał Trajana, zbudowany niegdyś przez rzymskich legionistów. Dziś jest to tylko niewielkie wywyższenie terenu, pokryte krzewami i zarośnięte trawą.
Przez północną część Podola przebiega piękne pasmo wzgórz – Miodobory (Tołtry).